Berichten met een Label ‘Protestantisme’

Activiteiten 2014

In 2014 heeft de stichting een tweetal activiteiten georganiseerd:

  • Dodenherdenking – 4 mei 2014
  • Debatavond over de Eerste Wereldoorlog – 7 november 2014

 

Dodenherdenking – Vrijheid geef je door

4 mei 2014

Met dit thema wordt op zondagavond 4 mei de interkerkelijke herdenkingsdienst in de Kruiskerk gehouden. Deze dienst is voorafgaand aan de kranslegging op het Sumatraplein. De dienst werd georganiseerd door het RID in samenwerking met de Raad van Kerken. Tijdens de dienst worden namen genoemd van Dordtenaren die het slachtoffer werden van de oorlog. Psalm 43 wordt gezongen. Om 19.00 uur wordt deze Psalm aan het begin van de herdenkingsdienst gespeeld op het orgel door organist Hans Okkerse en daarna wordt gelezen en gezongen in de taal van 1941.

Debatavond Eerste Wereldoorlog

7 november 2014

Op 7 november 2014 werd er in de Trinitatiskapel een avond georganiseerd naar aanleiding van de honderdjarige herdenking van de Eerste Wereldoorlog. Het thema was: ‘De Eerste Wereldoorlog, een religieuze buitenkans? Religie en de legitimatie van geweld in het aanzicht van de oorlog’.

Programma

20.00 uurOpening door A. Golverdingen MA, bestuurslid RID
20.05 uurKorte intro door ds. J.M.J. Kieviet over zijn interesse voor WO I
20.15 uurMuzikaal intermezzo door Boudewijn Zwart (speelt muziek uit de tijd van de Eerste Wereldoorlog)
20.25 uurLezing door Hanneke Takken MA over de houding van de Britse, Duitse en Franse kerken en de Eerste Wereldoorlog
21.00 uurMuzikaal intermezzo door Boudewijn Zwart
21.10 uurPauze
21.25 uurTafelgesprek tussen Hanneke Takken, André Diepenbroek en ds. J.M.J. Kieviet met de mogelijkheid om te reageren vanuit de zaal
22.00 uurAfsluiting: De Last Post wordt gespeeld door Hans Kloppert

Dordtse politiek en het erfgoed van de Reformatie

Iedereen weet het: woensdag 3 maart gemeenteraadsverkiezingen. Iedere burger en iedere organisatie beoordeelt met het oog daarop de verkiezingsprogramma’s. Dat heeft het RID ook gedaan. We vroegen ons af wat de Dordtse partijen zoal zeggen en schrijven over het Dordtse en nationale erfgoed van de Reformatie. Een alfabetisch overzicht:

Het CDA meldt in haar verkiezingsprogramma bij hoofdstuk 4 ‘Ondernemende stad’ het volgende: “Het cultuuraanbod in Dordrecht moet passen bij het eigene van de stad en haar inwoners. […] Onderscheidend en uniek is de positie die Dordrecht heeft in historie en religie. Vele Dordtse monumenten en gebeurtenissen hebben hierin een verhaal te vertellen. Dit vormt het fundament waarop we een krachtig cultureel profiel vorm geven via exposities, muziek en theater, zoals onlangs rondom Calvijn.”

De Dordtse fractie van de ChristenUnie/SGP stelt: “De verdere ontwikkeling van het Hofkwartier draagt bij aan het levend houden van de Dordtse geschiedenis. Speciale aandacht wordt gegeven aan de Eerste Vrije Statenvergadering van 1572, de betekenis daarvan voor de nationale geschiedenis en aan de rol die de Dordtse Synode van 1618-1619 heeft vervuld – en nog heeft – in de vaderlandse en kerkgeschiedenis. […] Initiatieven om hieraan meer permanente aandacht te geven, verdienen steun van het gemeentebestuur. De bestaande contacten met het Nationaal Historisch Museum en het Catharijneconvent worden voortgezet.”

En op de website wordt teruggeblikt op wat er de afgelopen jaren is gerealiseerd op cultureel vlak, met betrekking tot de Reformatie: “Het Calvijnjaar heeft de stad flink op de kaart gezet. De premier en de koningin gaven de herdenkingen nationale allure. Op vele manieren is Calvijn en het calvinisme onder de aandacht gebracht van talloze Nederlanders. Tot aan theaterstukken en een Ka’aba aan toe. In ieder geval trok de Grote Kerk dit jaar tienduizenden extra bezoekers. Het is een onverwachte zegen dat juist vanuit het gemeentebestuur hier welwillend mee omgegaan is.”

Op de website van D66 staat bij de speerpunten: “Er komt een museum van nationale betekenis over de Reformatie in Nederland. Onderzoeken of de Berckepoort hiervoor geschikt te maken is.” En in de verkiezingskrant van de partij staat bij het kopje ‘Wonen in een cultuurstad’: “Dordrecht is een cultuurstad met nog veel potentie. […] Plannen dienen ontwikkeld te worden voor de viering van het 800-jarig bestaan van Dordrecht, mogelijke klassieke concerten in de Nieuwkerk, een museum van nationale betekenis over de Reformatie in Nederland en het herbouwen van de historische kraan Rodermond in de Nieuwe Haven. Kortom, Dordrecht kan nog veel meer bruisen.”

In het verkiezingsprogramma van de PvdA staat bij ‘Cultuuraccenten’: “De PvdA kiest voor een brede en interessante programmering met voor elk wat wils. […] [De PvdA wil] dat culturele activiteiten meer verbonden worden met de historische achtergrond van de stad.” Op de website wordt dat toegelicht: “Cultuur hoort bij de stad, culturele voorzieningen maken onze stad aantrekkelijk. […] We investeren de laatste jaren veel in stenen (museum, Energiehuis, Hofkwartier, DiEP, Kunstkerk e.d.) […] Het gaat de komende jaren om de programmering: wat voor aanbod zet je neer. […] Cultuur […] zorgt dat de stad ook aantrekkelijk is voor organisaties en ondernemingen om zich hier te vestigen, stimuleert toerisme wat geld oplevert. Voor de PvdA is het historisch erfgoed (musea) belangrijk en de podiumkunsten.”

De VVD schrijft in haar programma: “Dordrecht is een stad die bruist van cultuur en evenementen, aantrekkelijk voor brede lagen van onze bevolking. […] Deze […] evenementen hebben een enorme economische spin-off voor de stad.”

Tijdens het lijsttrekkersdebat op donderdag 25 februari in de Wilhelminakerk, bleek dat de VVD bij ‘cultuur’ en ‘evenementen’ wel degelijk denkt aan zaken die met de ontwikkeling van het Hofkwartier te maken hebben, rond de thema’s ‘Vrije Statenvergadering’ en ‘Dordtse Synode’. Datzelfde geldt voor GroenLinks en de Verenigde Senioren Partij: de jaren 1572 en 1618-1619 moeten speerpunten blijven, die ontwikkeld dienen te worden. De locale en derde grootste partij van de stad, Beter voor Dordt, zag veel minder in het ontwikkelen van dit soort cultureel-historische projecten. Dit met het oog op de komende financiële krapte (bezuinigingen). Een thuishaven voor religieus erfgoed hoeft Dordrecht van VVD niet te worden.

De Synode thuis

Opnieuw een nationale synode in Dordrecht, 392 jaar na de internationaal bekende Dordtse Synode 1618-1619. En net als tijdens die historische voorganger moesten de synodegangers ook deze keer op zoek naar onderdak.

Destijds moesten de tientallen bezoekers ruim een jaar lang worden ondergebracht bij Dordtenaren. Het RID wilde die historische betrokkenheid nieuw leven inblazen met een zelfde actie anno 2010. Opnieuw synodegangers over de vloer bij gewone Dordtenaren! Hiermee draagt het RID bij aan de boodschap die de Nationale Synode 2010 naar de samenleving wil laten uitgaan. De synodegangers zullen zo niet alleen tijdens de vergaderingen overdag, maar ook tijdens hun verblijf bij de gastgezinnen over de geloofsgesprekken van de synode praten. De inhoud van de synode kan zo in brede kring gedeeld worden.

Aan het begin van vrijdagavond 10 december loopt een jonge aankomend predikant naar de uitgang van ‘de Marnix’, de Dordtse locatie van het Wartburg College. Hij gaat op zoek naar de vertegenwoordiger van het gastgezin, waar hij die nacht gaat slapen. Een jonge vrouw wacht hem op. Dit is haar verslag…

Vrijdagochtend
Om 12.00 uur haal ik onze jongste dochter van school. De school, de ds. Johannes Bogermanschool (zeer toepasselijk deze dagen), staat pal naast het Wartburgcollege waar synodedeelnemers zich kunnen inschrijven en wachten op bussen die hen naar de Grote Kerk vervoeren. Overwegend grijze (mannen)hoofden is mijn inschatting.

Vrijdagavond
Om 21.00 uur worden we geacht onze gast bij het Wartburgcollege op te halen. Het is een en al bedrijvigheid: af en aan rijdende auto’s, stromen mensen. Ons is een heer toegewezen, we weten alleen zijn naam. Ik loop naar de hal, wat nu, zwaaien met een bordje? Ik kijk zoekend om mij heen en wordt aangeklampt door iemand bij de ingang. “Komt u iemand ophalen? Wat is de naam, misschien ben ik het wel.” zegt hij hoopvol. Maar nee. Eenmaal binnen loop ik naar een tafel waar twee mannen in gesprek zijn. Raak en verrassing: een jonge man, half twintig, stelt zich voor. Een vrijgemaakte broeder uit Kampen, zesdejaars student theologie, bijna predikant. Zelf zijn we eveneens lid van een gereformeerde denominatie, maar dan van de rechterflank.

Het wordt een gezellige avond waarin de Synode wordt voortgezet. Kerkstructuren, preekstructuren, kerkmechanismen, ambten, leer, bijbelvertalingen, belijdenissen, bevinding, alles komt ongemerkt voorbij. Veel overeenkomsten en een aantal verschillen. Veel gemeenschappelijkheid en herkenning. We komen uit bij het hart van het christelijke geloof: Jezus Christus, de eniggeboren Zoon van God, gekruisigd en opgestaan en de Goddelijke Drie-eenheid Vader, Zoon en Heilige Geest.

Zaterdagochtend
Tijdens het ontbijt pakken we de draad van gisteren nog even op. Onze gast beëindigt de maaltijd met gebed waarin de wens wordt uitgesproken dat de Synode mag bijdragen aan werkelijke eenheid in Christus.

Hierop volgt een hartelijk afscheid van een ‘huisgenoot’ in de bijbelse zin van het woord.

Een Dordts gezin